خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از شرم و خودبینی سخن میگوید و با استفاده از استعارههایی مانند آتش، سمندر و آیینه، تأکید میکند که خودبینی مانع رسیدن به حیات ابدی میشود.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۹ - آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده است
آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده است
خود را به زیر بال سمندر کشیده است ۱
خودبین مباش تا به حیات ابد رسی
آیینه سد به راه سکندر کشیده است ۲
خود را به زیر بال سمندر کشیده است ۱
خودبین مباش تا به حیات ابد رسی
آیینه سد به راه سکندر کشیده است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - از پسته تو شور ملاحت چکیده است
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - دارد سری به کاکل او هر سری که هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.