خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از بی‌مهری و سردی معشوق شکایت دارد و بیان می‌کند که تلاش برای روشن کردن چراغی که خاموش شده بی‌فایده است. همچنین اشاره می‌کند که زیبایی معشوق هنوز مورد توجه دیگران قرار نگرفته است.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانه پیچیده است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد.
شماره ۱۶۴ - از سرد مهری آتش شوقم فسرده است
از سرد مهری آتش شوقم فسرده است
روغن تلف مکن به چراغی که مرده است ۱
با مشتری به چین جبین حرف می زند
حسن تو گوشمال کسادی نخورده است ۲
روغن تلف مکن به چراغی که مرده است ۱
با مشتری به چین جبین حرف می زند
حسن تو گوشمال کسادی نخورده است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - زلفت که همچو شام غریبان گرفته است
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - در جوش خلق کعبه حاجات گم شده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
