خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از غم و نگرانی‌های مادی مانند پوشش و نان سخن می‌گوید که هم بیرون و هم درون او را فرا گرفته‌اند و او را از فکر کردن به چیزهای دیگر بازمی‌دارند.
مفاهیم عمیق غم و نگرانی‌های مادی در این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند با این احساسات ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۴۰ - غم پوشش برونم را گرفته است
غم پوشش برونم را گرفته است
خیال نان درونم را گرفته است ۱
ز فکر جامه و نان چون برآیم؟
که بیرون و درونم را گرفته است ۲
خیال نان درونم را گرفته است ۱
ز فکر جامه و نان چون برآیم؟
که بیرون و درونم را گرفته است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - سرکشم ز ابر بهاری گذشته است
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - ای که گفتی نگاه خیره تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
