خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از دل بی‌احساسی که آزادی را نادیده می‌گیرد و باعث آزار دیگران می‌شود، انتقاد می‌کند. او اشاره می‌کند که سرفرازی نتیجه آزادگی است و راه درست زندگی را مانند سرو خضر (نماد استقامت و سبزی) می‌داند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، انتقاد اجتماعی و مضامین عرفانی آن برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.
شماره ۱۳۷ - ای دل بی درد، آزادی بس است
ای دل بی درد، آزادی بس است
این همه آزار ما دادی بس است ۱
سرفرازی میوه آزادگی است
سرو خضر راه این وادی بس است ۲
این همه آزار ما دادی بس است ۱
سرفرازی میوه آزادگی است
سرو خضر راه این وادی بس است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - زاهدان را گوشه خلوت بس است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - در چشم پاکبازان آن دلنواز پیداست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
