خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ارزش قناعت و بی‌نیازی از دنیا اشاره دارد و بیان می‌کند که کسی که حیا دارد، به نان دنیا نیاز ندارد. همچنین، از یاری که دلش به دوری از وطن نمی‌سوزد، انتقاد می‌کند و اشاره می‌کند که در وادی تجرید (بی‌نیازی از دنیا) چیزی جز ریگ روان نیست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۳ - ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیست
ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیست
روزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست ۱
(یاری که نگیرد دلش از دوری منزل
در وادی تجرید به جز ریگ روان نیست) ۲
روزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست ۱
(یاری که نگیرد دلش از دوری منزل
در وادی تجرید به جز ریگ روان نیست) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - جز نام تو بر لوح دلم هیچ رقم نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
