خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که سخنان تلخ گاهی شیرین‌تر از شکر هستند و زمین هند با وجود تیرگی، پر از شکر است. همچنین اشاره می‌کند که خداوند از گناهان ما بی‌نیاز است و پزشک از ترک پرهیز بیمار ضرری نمی‌بیند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۲ - کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزست
کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزست
زمین هند به آن تیرگی شکرخیزست ۱
خدا غنی است ز عصیان ما سیه کاران
طبیب را چه زیان از شکست پرهیزست؟ ۲
زمین هند به آن تیرگی شکرخیزست ۱
خدا غنی است ز عصیان ما سیه کاران
طبیب را چه زیان از شکست پرهیزست؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - ترا که خط بناگوش ابجد نازست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - تبسمی که دهد یار ازان دهن جان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
