خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از زبان شانه به عنوان نمادی از خدمت‌گزاری به زلف معشوق سخن می‌گوید و جفای چرخ فلک را نیز ناشی از شوخ‌چشمی معشوق می‌داند. همچنین اشاره می‌کند که گناه کودکان ناشی از آموزش استاد است.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و انتقادی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند جفا و گناه ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۱۸ - زبان شانه درازست بر سر عالم
زبان شانه درازست بر سر عالم
به این که خدمت زلف تو حق شمشادست ۱
جفای چرخ فلک را هم از تو می دانم
که شوخ چشمی طفلان گناه استادست ۲
به این که خدمت زلف تو حق شمشادست ۱
جفای چرخ فلک را هم از تو می دانم
که شوخ چشمی طفلان گناه استادست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - ترا که پنبه گوش شعور سیماب است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - دل آرمیده بود گفتگو چو هموارست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
