خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از تلاش‌ها و رنج‌های انسان در مسیر دانش و عشق سخن می‌گوید. شاعر اشاره می‌کند که سیاهی‌های روی کتاب و شب‌های بی‌پایان حاصل تلاش اوست. همچنین، او از سبکی جسم در اثر شوق و عشق می‌گوید که به او اجازه می‌دهد در افکارش به آسمان‌ها پرواز کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، فهم آن را برای گروه‌های سنی پایین‌تر دشوار می‌کند.
شماره ۱۱۶ - سیاه روی کتاب از ورق شماری ماست
سیاه روی کتاب از ورق شماری ماست
شبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست ۱
ز شوق، جسم گران را چنان سبک کردیم
که وقت فکر، ردیف فلک سواری ماست ۲
شبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست ۱
ز شوق، جسم گران را چنان سبک کردیم
که وقت فکر، ردیف فلک سواری ماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - ترا که پنبه گوش شعور سیماب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
