خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از آتشین‌مزاجی و بی‌قراری خود سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که مانند سپند (سنگ آتش‌زنه) آرامش ندارد. همچنین، دلش با بی‌پروایی با موهای پیچیده (زلف) بازی می‌کند و مانند مرغی نوپرواز، هیچ ترسی از دام ندارد.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که برای درک عمیق‌تر آن، مخاطب نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات شعر فارسی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'بی‌قراری وجودی' و 'تمثیل‌های عرفانی' ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۸۹ - (آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیست
(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیست
بخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست) ۱
(دل چه گستاخانه با آن زلف بازی می کند
مرغ نوپرواز را اندیشه ای از دام نیست) ۲
بخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست) ۱
(دل چه گستاخانه با آن زلف بازی می کند
مرغ نوپرواز را اندیشه ای از دام نیست) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۸ - در محبت جز تهیدستی متاعی باب نیست
گوهر بعدی:شماره ۹۰ - ذوقی از حرف محبت بی صفای سینه نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
