خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر در این شعر از ناامیدی و پوچی زندگی سخن می‌گوید و عقل را به عنوان عاملی که باعث رنج و ملال می‌شود، مورد سرزنش قرار می‌دهد. او از عمری که در غم و اندوه گذشته شکایت دارد و عقل را بی‌فایده می‌داند.
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان قابل درک نباشد. همچنین، لحن شعر حاوی ناامیدی و یأس است که برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۶۴ - کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟
کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟
از خط جام، حلقه کنم نام عقل را ۱
عمری که در ملال رود در حساب نیست
چون بشمرم ز عمر خود ایام عقل را؟ ۲
تفسیده تر ز ریگ روان است مغز ما
ضایع مساز روغن بادام عقل را ۳
از خط جام، حلقه کنم نام عقل را ۱
عمری که در ملال رود در حساب نیست
چون بشمرم ز عمر خود ایام عقل را؟ ۲
تفسیده تر ز ریگ روان است مغز ما
ضایع مساز روغن بادام عقل را ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳ - باقی به حق، ز خویش فنا می کند ترا
گوهر بعدی:شماره ۶۵ - (از رحم بر زمین نزد آسمان مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
