خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عاشقانه و عارفانه، بیانگر عشق و اشتیاق عمیق شاعر به معشوق است. او از سجده‌گاه خود به عنوان جای بوسه‌هایش یاد می‌کند و زلف معشوق را تسلی‌بخش حسرت‌هایش می‌داند. شاعر از شیرینی لب معشوق می‌گوید و زخم دندانش را خونبهای او می‌داند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه عمیق است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۴۸ - سجده گاه بوسه من نقش پای او بس است
سجده گاه بوسه من نقش پای او بس است
دست پیچ حسرتم زلف رسای او بس است ۱
از لب شیرین چه می خواهند خون کوهکن؟
زخم دندان تأسف خونبهای او بس است ۲
دست پیچ حسرتم زلف رسای او بس است ۱
از لب شیرین چه می خواهند خون کوهکن؟
زخم دندان تأسف خونبهای او بس است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷ - هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاست
گوهر بعدی:شماره ۴۹ - شیوه ما گرد جانان بی خبر گردیدن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
