خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار و تأثیر آن بر روح و روان انسان سخن می‌گوید. او از جام شراب، موج لاله‌ها، و آتش عشق و جنون یاد می‌کند که همگی نمادهایی از شور و هیجان زندگی هستند.
متن شامل مفاهیم نمادین مانند شراب و عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح داشته باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از این اشعار معمولاً با افزایش سن و تجربه زندگی همراه است.
شماره ۳۰ - (مده ز دست درین فصل جام صهبا را
(مده ز دست درین فصل جام صهبا را
که موج لاله به می شست روی صحرا را) ۱
(جنون ما به نسیم بهانه ای بندست
بس است آتش گل دیگجوش سودا را) ۲
که موج لاله به می شست روی صحرا را) ۱
(جنون ما به نسیم بهانه ای بندست
بس است آتش گل دیگجوش سودا را) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹ - زهی رخ تو نموداری از بهشت خدا
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - اسیر ساخت به یک خنده نهان ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
