خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد و اندوه درونی خود سخن میگوید و از پنهان کردن غمهایش در دل و ناامیدی از بهبود حالش مینالد. او اشاره میکند که حتی زیباییهای طبیعت نیز نمیتوانند آرامش را به او بازگردانند.
محتوا دارای مضامین عمیق عاطفی و اندوهآلود است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، نیاز به بلوغ فکری برای درک مفاهیم انتزاعی و شاعرانه دارد.
شماره ۷ - چند دارم در بغل پنهان دل افسرده را؟
چند دارم در بغل پنهان دل افسرده را؟
چند در فانوس دارم این چراغ مرده را؟ ۱
سیر گلشن بی دماغان را نمی آرد به حال
سایه ی گل می کشد در خون دل آزرده را ۲
چند در فانوس دارم این چراغ مرده را؟ ۱
سیر گلشن بی دماغان را نمی آرد به حال
سایه ی گل می کشد در خون دل آزرده را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - آتش افروز جنون شد دامن صحرا مرا
گوهر بعدی:شماره ۸ - پیش رویش چون کنم منع از گرستن دیده را؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.