غزل ۶۸۶۲ - کجاست دولت آنم که یار من باشی؟

کجاست دولت آنم که یار من باشی؟
ز خود کناره کنی در کنار من باشی ۱

اگر شراب خوری ساقی تو من باشم
وگر به خواب روی در کنار من باشی ۲

غرور حسن کجا می دهد ترا رخصت؟
که مرهم جگر داغدار من باشی ۳

مرا به نیم نگه شرمسار کن از خود
چرا تو روز جزا شرمسار من باشی؟ ۴

ز ساده لوحی امید چشم آن دارم
که چون شکار تو گردم شکار من باشی ۵

عجب که آینه گیری ز دست آینه دار
اگر تو با خبر از انتظار من باشی ۶

ز شرم عشق همان ناامیدیم برجاست
اگر چه در دل امیدوار من باشی ۷

ترا که هست دو صد کار غیر پرکاری
کجا به فکر سرانجام کار من باشی؟ ۸