خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند پشیمانی، صبر و تحمل در برابر سختی‌ها، غربت و اشتیاق به وطن، و امیدواری در شرایط دشوار می‌پردازد. شاعر از استعاره‌هایی مانند یوسف، خار، گل، و شمع برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند غربت و تحمل سختی‌ها ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۶۷۵۳ - مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داری
مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داری
که بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری ۱
جهان از تنگ خلقی بر تو زندانی است پروحشت
وگرنه یوسفستان است اگر خلق حسن داری ۲
به غربت گر شوی قانع، گل بی خار می گردد
همان خاری که در پیراهن از شوق وطن داری ۳
مهیا باش زخم گاز را در پرده شبها
زبان آتشین چون شمع تا در انجمن داری ۴
بپوشان از دو عالم دیده و مستانه راهی شو
اگر امید افتادن در آن چاه ذقن داری ۵
مهیا باش صائب زخم چندین خار بی گل را
گل بی خاری از دوران اگر در پیرهن داری ۶
که بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری ۱
جهان از تنگ خلقی بر تو زندانی است پروحشت
وگرنه یوسفستان است اگر خلق حسن داری ۲
به غربت گر شوی قانع، گل بی خار می گردد
همان خاری که در پیراهن از شوق وطن داری ۳
مهیا باش زخم گاز را در پرده شبها
زبان آتشین چون شمع تا در انجمن داری ۴
بپوشان از دو عالم دیده و مستانه راهی شو
اگر امید افتادن در آن چاه ذقن داری ۵
مهیا باش صائب زخم چندین خار بی گل را
گل بی خاری از دوران اگر در پیرهن داری ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۷۵۲ - گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داری
گوهر بعدی:غزل ۶۷۵۴ - مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
