خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از صائب تبریزی، به زیبایی‌های طبیعت و احساسات انسانی می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر گوناگون مانند چمن، گل، سنبل، ریحان و عندلیب، به توصیف عشق، امید، توکل و تحمل در زندگی می‌پردازد. همچنین، به مفاهیمی مانند تغافل (بی‌اعتنایی عاشقانه) و دو دلی در عشق اشاره می‌کند.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پی
ز ریحان های جان پرور، ز سنبلهای پی در پی

زهی اقبال روزافزون، زهی امید گوناگون
اگر دارد تلافی این تغافل های پی در پی

در آغاز خط از نظاره رویش مشو غافل
که این گل می شود پنهان ز سنبلهای پی در پی

ز خاک نرم گردد نخل را نشو و نما افزون
نماید حسن را سرکش تحملهای پی در پی

چه بال و پر گشاید عندلیب ما در آن گلشن
که گردد دست گلچین غنچه از گلهای پی در پی

توکل کن که شد از سنگ طفلان روزی مجنون
مسلسل همچو زنجیر از توکلهای پی در پی

مرا از چرب نرمی های خط یار روشن شد
که دارد زخم خاری در قفا گلهای پی در پی

مرا دارد دو دل پیوسته در خوف و رجا صائب
نوازش های گوناگون، تغافل های پی در پی

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir