غزل ۶۶۹۸ - نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگی

نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگی
قطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی ۱

از تواضع افسر خورشید زرین گشته است
کم نمی گردد فروغ گوهر از افتادگی ۲

خصم سرکش را به نرمی می توان خاموش کرد
پست سازد شعله را خاکستر از افتادگی ۳

می تواند یک نفس آفاق را تسخیر کرد
هر که چون پرتو کند بال و پر از افتادگی ۴

از برای پرتو خود مهر می کرد اختیار
رتبه ای می بود اگر بالاتر از افتادگی ۵

رتبه افتادگی این بس که شاهان جا دهند
سایه بال هما را بر سر از افتادگی ۶

بر سر شاهان عالم می تواند پا گذاشت
هر که چون خورشید سازد افسر از افتادگی ۷

خصم بالا دست را خواهی اگر عاجز کنی
هیچ فنی نیست صائب بهتر از افتادگی ۸