خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که از زبان شاعر (احتمالاً حافظ یا صائب) خطاب به معشوق یا شخصی دیگر سروده شده است. شعر پر از استعاره و کنایه است و احساساتی مانند عشق، شرم، خشم و سرزنش را بیان می‌کند. شاعر از معشوق سوالاتی می‌پرسد که بیشتر جنبه‌ی انتقادی و عاشقانه دارند.

متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و کنایه‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارند.

مشاهده کامل

غزل ۶۵۹۳ - سرو من طرح نو انداخته ای یعنی چه؟

سرو من طرح نو انداخته ای یعنی چه؟
جامه را فاخته ای ساخته ای یعنی چه؟ ۱

تو که از شرم به مشاطه نمی پردازی
یک جهان آینه پرداخته ای یعنی چه؟ ۲

تو که در خانه ز شوخی ننشینی هرگز
خانه در ملک کسان ساخته ای یعنی چه؟ ۳

شیر در بیشه خشم تو جگر می بازد
رنگ چون بیجگران باخته ای یعنی چه؟ ۴

عالمی زیر و زبر کردی و از پرکاری
علم زلف نگون ساخته ای یعنی چه؟ ۵

تشنه خون منی همچو صراحی در دل
دست در گردنم انداخته ای یعنی چه؟ ۶

تیر بر سینه اهل نظر انداخته ای
بعد ازان سینه سپر ساخته ای یعنی چه؟ ۷

گرد پاپوش نیفشانده به صحرای وطن
باز طرح سفر انداخته ای یعنی چه؟ ۸

شرمی از حافظ شیراز نداری صائب؟
این چنین تیغ زبان آخته ای یعنی چه؟ ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۵۹۲ - خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواه
گوهر بعدی:غزل ۶۵۹۴ - یارب آشفتگی زلف به دستارش ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.