غزل ۶۴۵۸ - قسمت آیینه محرومی است از دیدار تو

قسمت آیینه محرومی است از دیدار تو
عکس ممکن نیست دل بردارد از رخسار تو ۱

آب را کز بی قراری نعل در آتش بود
خشک چون آیینه سازد حیرت گلزار تو ۲

خنده گل چون شکست شیشه اش در دل خلد
گوش هر کس آشنا گشته است با گفتار تو ۳

آب در گوهر نبندد زنگ از استادگی
پسته ای چون گشت از خط لعل گوهربار تو؟ ۴

از صف مژگان خوش چشمان بود گیرنده تر
دامن نظاره را خار سر دیوار تو ۵

هست گیراتر ز خون بی گناهان چهره ات
چون تماشایی نظر بردارد از رخسار تو؟ ۶

دست می شوید ز آب روح بخش زندگی
هر که را دل زنده گردد صائب از افکار تو ۷