غزل ۶۳۳۱ - رواق چرخ شد از شمع کلک من روشن

رواق چرخ شد از شمع کلک من روشن
که دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟ ۱

اگر چراغ سهیل از نسیم کشته شود
توان نمودن از سیب آن ذقن روشن ۲

عجب نباشد اگر سرنوشت خوان شده ام
که گشت از خط ساغر سواد من روشن ۳

ستاره سوختگی خال چهره سخن است
ز نقطه ریزی کلک است این سخن روشن ۴

توان ز زخم گرفتن عیار جوهر تیغ
ز جوی شیر بود حال کوهکن روشن ۵

که ره برون ز نهانخانه عدم می برد؟
نگشته صبح شکرخند ازان دهن روشن ۶

چراغ دل ز جگر گوشه روشنی گیرد
شد از عقیق لبت دیده یمن روشن ۷

حدیث راست منور کند جهان صائب
ز روی صبح بود صدق این سخن روشن ۸