غزل ۶۳۲۴ - خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن

خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن
به روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن ۱

جهان بهشت شد از نوبهار، باده بیار
که در بهشت حلال است باده نوشیدن ۲

کنون که شیشه می مالک الرقاب شده است
ز عقل نیست سر از خط جام پیچیدن ۳

دو نعمت است که بالاترین نعمتهاست
شراب خوردن و در پای یار غلطیدن ۴

پیاله از کف ساقی به ناز می گیرم
درین بهار که دارد دماغ گل چیدن؟ ۵

به غیر عشق که هر روز سخت تر گردید
کدام کار که آسان نشد به ورزیدن؟ ۶

لباس شهرت شمع است جامه فانوس
به راز عشق محال است پرده پوشیدن ۷

به اشک و آه اگر دسترس بود صائب
خوش است دامن شب را به دست پیچیدن ۸