غزل ۶۳۰۳ - حذر کن از عرق روی لاله رخساران

حذر کن از عرق روی لاله رخساران
که می کند به دل سنگ رخنه این باران ۱

دو چشم شوخ تو با یکدگر نمی سازند
که در خرابی هم یکدلند میخواران ۲

همیشه داغ دل دردمند من تازه است
که شب خموش نگردد چراغ بیماران ۳

مرا ز گریه چه حاصل، که چاک سینه ابر
رفوپذیر نگردد به رشته باران ۴

عنان به طول امل می دهی، نمی دانی
که مغز آدمیان است رزق این ماران ۵

ز همرهان گرانبار خود مشو غافل
مرو ز قافله ها پیش چون سبکباران ۶

گناه باده پرستان به توبه نزدیک است
خدا پناه دهد از غرور هشیاران! ۷

به آب تیغ شود شسته عاقبت صائب
غبار خواب ز چشم و دل ستمکاران ۸