خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن یک سرود عرفانی است که در آن شاعر از عشق و وحدت با معشوق الهی سخن میگوید. او از بیخودی و مستی در عشق الهی، هدایت شدن توسط نور الهی، و تبدیل شدن به شاهدی برای دیگران صحبت میکند. همچنین، شاعر از تبدیل شدن به مسجدی برای آفاق و برداشتن زهد از دل خود به دلیل عشق الهی یاد میکند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
غزل ۳۱۹۷ - سیدی ایم هو کی، خذ یدی ایم هو کی
سَیّدی ایم هو کی، خُذْ یَدی اَیْم هو کی
اَرِنی وَجْهَکَ ساعَة، نَقْتَدی ایم هو کی ۱
مِنْ رِدا اِکْرامِکُمْ، نَرْتَدی ایم هو کی
فی سَناسِیمائِکُم نَهْتَدی، ایم هو کی ۲
خوش بُوَد از جامِ تو، بیخودی ایم هو کی
در صَبوح از نُقلِ تو، نَغْتَدی ایم هو کی ۳
هَمْچو مَهْ در شهرها، شاهِدی ایم هو کی
از همه بینَدَت، مُقْتَدی ایم هو کی ۴
حاضر و آواره را مَسْنَدی ایم هو کی
کعبه وار آفاق را مَسجدی ایم هو کی ۵
بُرد عشقت از دِلَم زاهِدی ایم هو کی
اُسْکُتوا ذاکَ الْخَیالُ، قایِدی ایم هو کی ۶
اَرِنی وَجْهَکَ ساعَة، نَقْتَدی ایم هو کی ۱
مِنْ رِدا اِکْرامِکُمْ، نَرْتَدی ایم هو کی
فی سَناسِیمائِکُم نَهْتَدی، ایم هو کی ۲
خوش بُوَد از جامِ تو، بیخودی ایم هو کی
در صَبوح از نُقلِ تو، نَغْتَدی ایم هو کی ۳
هَمْچو مَهْ در شهرها، شاهِدی ایم هو کی
از همه بینَدَت، مُقْتَدی ایم هو کی ۴
حاضر و آواره را مَسْنَدی ایم هو کی
کعبه وار آفاق را مَسجدی ایم هو کی ۵
بُرد عشقت از دِلَم زاهِدی ایم هو کی
اُسْکُتوا ذاکَ الْخَیالُ، قایِدی ایم هو کی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۹۶ - بار من است او به چه نغزی، خواجه اگرچه همه مغزی
گوهر بعدی:غزل ۳۱۹۸ - گهی پرده سوزی، گهی پرده داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.