غزل ۵۹۲۵ - ما زمزمه عشق به بازار فکندیم

ما زمزمه عشق به بازار فکندیم
ما شور درین قلزم زخار فکندیم ۱

طاس فلک از زمزمه عشق تهی بود
ما غلغله در گنبد دوار فکندیم ۲

چون شانه رسیدیم به صدزخم نمایان
تا دست در آن طره طرار فکندیم ۳

بس چشمه خون کز لب افسوس گشاید
این پرده که از چهره اسرار فکندیم ۴

رنگینی ما مهر لب جوهریان شد
آتش به دم سرد خریدار فکندیم ۵

آیینه بینایی ما عیب نما بود
بر چهره خود پرده زنگار فکندیم ۶

بستیم لب از حرف حق از بیم حسودان
خود را عبث از طاق دل دار فکندیم ۷

آیینه ما سیر نگردید ز دیدار
چندان که نظر بر رخ دلدار فکندیم ۸

بار دل ما بود همان دوری منزل
در منزل مقصود اگر بار فکندیم ۹

در بزم بزرگان نتوان کرد گرانی
در پای خم می سر و دستار فکندیم ۱۰

صائب چه قدر سرمه توفیق کشیدیم
کز پیش نظر پرده پندار فکندیم ۱۱