خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی بیانگر تلاش و جستجوی انسان برای یافتن معنا و لذت در زندگی است. شاعر از استعارههایی مانند غنچه، مور، بیابان جنون، و صحرای شکر استفاده کرده تا احساسات عمیق و تجربیات انسانی را به تصویر بکشد. در نهایت، شعر به اهمیت قناعت و یافتن آرامش درونی اشاره دارد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۵۹۲۱ - کام دل ازان غنچه مستور گرفتیم
کام دل ازان غنچه مستور گرفتیم
صد تنگ شکر از دهن مور گرفتیم ۱
آخر ز بیابان جنون سر بدر آورد
هر چند عنان دل پرشور گرفتیم ۲
بردیم ز خط راه به آن کان ملاحت
این چاشنی از نشتر زنبور گرفتیم ۳
از ناله شبگیر رسیدیم به منزل
ما دزد خود آخر شب دیجور گرفتیم ۴
رفتیم به صحرای شکر خیز قناعت
صد تنگ شکر از دهن مور گرفتیم ۵
صائب ز گریبان قلم سر بدر آورد
هر چند که خود را ز سخن دور گرفتیم ۶
صد تنگ شکر از دهن مور گرفتیم ۱
آخر ز بیابان جنون سر بدر آورد
هر چند عنان دل پرشور گرفتیم ۲
بردیم ز خط راه به آن کان ملاحت
این چاشنی از نشتر زنبور گرفتیم ۳
از ناله شبگیر رسیدیم به منزل
ما دزد خود آخر شب دیجور گرفتیم ۴
رفتیم به صحرای شکر خیز قناعت
صد تنگ شکر از دهن مور گرفتیم ۵
صائب ز گریبان قلم سر بدر آورد
هر چند که خود را ز سخن دور گرفتیم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۹۲۰ - ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیم
گوهر بعدی:غزل ۵۹۲۲ - از صبر عنان دل خود کام گرفتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.