غزل ۵۷۶۱ - درین جهان نشود حال آن جهان معلوم

درین جهان نشود حال آن جهان معلوم
که مغز را نتوان کرد از استخوان معلوم ۱

که دیده حاشیه باشد ز متن مشکلتر؟
نشد ز سبزه خط راز آن دهان معلوم ۲

عیار ناز ترا اهل عشق می دانند
که بی کشش نشود زور هر کمان معلوم ۳

اگر چه معنی نازک شود برهنه زلفظ
مرا نشد ز کمر هیچ ازان میان معلوم ۴

ز شوق من چه تواند زبان خامه نوشت؟
ضمیر لال نگردد به ترجمان معلوم ۵

توان ز سختی ایام صبر هر کس یافت
عیار زر شود از سنگ امتحان معلوم ۶

جنون من به خط سبز گلرخان بسته است
که در بهار شود شور بلبلان معلوم ۷

ز حسن عاقبت آغاز را توان دریافت
که هست تیر کج و راست در نشان معلوم ۸

ز اشک راز دل بیقرار من شد فاش
که از ستاره شود سیر آسمان معلوم ۹

بلندی سخن دلپذیر ما صائب
ز گرد سرمه نگردد در اصفهان معلوم ۱۰