غزل ۵۷۱۱ - جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم

جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم
عبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم ۱

ربود خواب ترا در کنارم از مستی
ترا چنان که دلم خواست آنچنان دیدم ۲

جز این که آب شدم دست شستم از هستی
دگر چه بهره چو شبنم زگلستان دیدم ۳

ز شست صاف نشد تیر راست را روزی
گشایشی که من از خانه چون کمان دیدم ۴

دل گرفته من چون ز باغ بگشاید
که در گشودن در روی باغبان دیدم ۵

برابرست به عیش تمام روی زمین
که روی خویش برآن خاک آستان دیدم ۶

از آن گذشت به خمیازه عمر من چو کمان
که من ز دور گردی از نشان دیدم ۷

میانه وطن وغربت است بادیه ها
منم که داغ غریبی در آشیان دیدم ۸

چو گردباد نفس می کشم غبارآلود
ز بس که کلفت ازین تیره خاکدان دیدم ۹

جواب آن غزل حاذق است این صائب
بهار دیدم و گل دیدم و خزان دیدم ۱۰