غزل ۵۶۳۵ - تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟

تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟
من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟ ۱

من که تا خاستم از خاک، به خون افتادم
در قیامت دگر از خاک چرا برخیزم؟ ۲

چون لب خشک صدف تشنه آب گهرم
نه حبابم که پی کسب هوا برخیزم ۳

من که از پستی طالع به زمین بستم نقش
نیست امید که در روز جزا برخیزم ۴

نه سرو برگ غریبی، نه سرانجام وطن
به چه طاقت بنشینم، به چه پا خیزم؟ ۵

چاره غفلت من صور قیامت نکند
این نه خوابی است که از وی به صدا برخیزم ۶

خاک بادا به سر همت مردانه من
اگر از خاک به اقبال هما برخیزم ۷

قدمی بر سر خاکم بر زیارت بگذار
تا ز خواب عدم آغوش گشا برخیزم ۸

من که گم کرده خود یافتم اینجا صائب
دیگر از کوی خرابات چرا برخیزم؟ ۹