غزل ۵۶۱۶ - عمرها تربیت دیده بینا کردم

عمرها تربیت دیده بینا کردم
تا تو را یک نظر از دور تماشا کردم ۱

رخنه از آه در آن دل نتوانستم کرد
من که صد غنچه پیکان به نفس وا کردم ۲

هر قدر خون که به دلها طلب دنیا کرد
من ز گرداندن رو در دل دنیا کردم ۳

نشد از ابر گهر بار صدف را روزی
آنچه من جمع ز دریوزه دلها کردم ۴

زور سیلاب به همواری صحرا چه کند؟
خاک در کاسه دشمن به مدارا کردم ۵

منم آن غنچه غافل ز بی حوصلگی
سر خود در سر یک خنده بیجا کردم ۶

از گل آتش به ته پای چو شبنم دارم
تا هوای سفر عالم بالا کردم ۷

نفرت از دیدن مکروه یکی صد گردد
نیست از رغبت اگر روی به دنیا کردم ۸

نفس از موج خطر راست نکردم صائب
سر برون تا چو حباب از دل دریا کردم ۹