غزل ۵۲۶۵ - روزی که سوخت برق تجلی نقاب گل

روزی که سوخت برق تجلی نقاب گل
بلبل چگونه اب نشد از حجاب گل ۱

حاجت به سر گشودن مینای غنچه نیست
ما را بس است دیدن رنگ شراب گل ۲

بلبل ز زخم خار به فریاد آمده است
آه آن زمان که تیغ کشد آفتاب گل ۳

در خار غوطه می زنم و خنده می کنم
بلبل نیم که ناله کنم در رکاب گل ۴

از باغ چون نسیم تهیدست می روم
با آن که چشم باختم از انتخاب گل ۵

بلبل به خواب مستی و طفل نسیم شوخ
از یکدگر چگونه نریزد کتاب گل ۶

عاشق زبوی سوختگی تازه می شود
اینجا گل چراغ بود در حساب گل ۷

تا آمده است بلبل ما در حریم باغ
خمیازه می کشد به دریدن نقاب گل ۸

صائب جواب آن غزل این که گفته اند
بلبل ز جام لاله ننوشد شراب گل ۹