خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به توصیف زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر عاشقان می‌پردازد. با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند مقایسه رخسار معشوق با ماه و اشاره به عنبرین هلال، زیبایی بی‌نظیر او را به تصویر می‌کشد. همچنین، از تأثیر این زیبایی بر عاشقان و طبیعت اطراف سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و تشبیهات برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
غزل ۵۲۵۹ - رخسار همچو ماه تو از عنبرین هلال
رخسار همچو ماه تو از عنبرین هلال
درگوش آفتاب کشد حلقه زوال ۱
فارغ زرشک آینه وآب کرده است
عشاق را نظاره آن حسن بی مثال ۲
بر لعل او عقیق کند آب خود سبیل
بر سیب او سهیل کند خون خود حلال ۳
لب نیست رخنه ای توان بست چون گشود
چندان که ممکن است بپرهیز از سوال ۴
صائب دلش فسرده نگردد ز برگریز
مرغی که بهار کشد سر به زیر بال ۵
درگوش آفتاب کشد حلقه زوال ۱
فارغ زرشک آینه وآب کرده است
عشاق را نظاره آن حسن بی مثال ۲
بر لعل او عقیق کند آب خود سبیل
بر سیب او سهیل کند خون خود حلال ۳
لب نیست رخنه ای توان بست چون گشود
چندان که ممکن است بپرهیز از سوال ۴
صائب دلش فسرده نگردد ز برگریز
مرغی که بهار کشد سر به زیر بال ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲۵۸ - جدا ز دولت وصلش به گریه ام مشغول
گوهر بعدی:غزل ۵۲۶۰ - دارم ز دست رفته عنانی ز دود دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
