غزل ۵۲۵۳ - قدم برون منه از خلوت نهانی دل

قدم برون منه از خلوت نهانی دل
که می کنند گرانبارت از گرانی دل ۱

سوار دل شو اگر ذوق لامکان داری
که نیست هیچ براقی به خوش عنانی دل ۲

چنان مکن که دل ما در اضطراب آید
که عرش می تپد از بال و پرفشانی دل ۳

ستاره دل خوش شبنم سحرگاه است
چو غنچه زود زوال است کامرانی دل ۴

مخور چو پسته خندان فریب خنده خشک
شکر به کار براز خنده نهانی دل ۵

رخ تو چون نشود گلگل از توجه ما
ز سنگ لاله بروید زباغبانی دل ۶

کجا شکسته مادر درست خواهی کرد
ترا که زلف شکسته است از گرانی دل ۷

کجاست اهل دلی تا بیان کنم صائب
که کار تیغ زبان کرد بی زبانی دل ۸