غزل ۵۲۲۸ - جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ
که از شمار شرر می دهد خبر دل سنگ ۱

چکیده جگر شعله است نغمه عود
کمند عشرت رم کرده است رشته چنگ ۲

هوای چیدن گل دارم از گلستانی
که باغبان جهد از خواب از پریدن رنگ ۳

سفینه املم در محیطی افتاده است
که هست رشته شیرازه اش ز پشت نهنگ ۴

دلم به اختر بدروز سینه صاف شود
ستاره پنبه گذارد اگر به داغ پلنگ ۵

شراب عشق درآید اگر به خانه زور
شود ز سایه میناکبود چهره سنگ ۶

به قید رسم گرفتار شد دل صائب
مباد هیچ مسلمان اسیر قید فرنگ ۷