این شعر عاشقانه با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، زیباییهای معشوق و احساسات شاعر را توصیف میکند. از لعل لب و سیمین تن معشوق تا اشک و آه عاشق، همه نشاندهندهی عشق عمیق و شیفتگی شاعر است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارند.
غزل ۴۹۸۰ - دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش
که رسد پیشتر از گوش به دلها سخنش ۱
خط شبرنگ دمیده است ز لعل لب او؟
یا به خون چشم سیه کرده عقیق یمنش ۲
مرکز دایره عشرت جاوید شود
بوسه ای راکه فتد راه به کنج دهنش ۳
آفتابی است که از آب نماید دیدار
تن لرزنده سیمین ز ته پیرهنش ۴
در حریم صدفش گوهر بینایی نیست
دل هر کس که نیفتاده به چاه ذقنش ۵
اشک وآهش گهر و عنبر سارا گردد
هرکه چون شمع بودراه درآن انجمنش ۶
سرو قدی که من از جلوه او پامالم
آسمان سبزه خوابیده بود در چمنش ۷
مغز هرکس که ز فکر تو پریشان گردد
سنبل باغ بهشت است پریشان سخنش ۸
عاشقان منت آمد قاصد نکشند
که دهد رفتن دلها خبر ازآمدنش ۹
کی درآید به نظر آن تن سیمین، که شده است
پیرهن بال پریزاد ز لطف بدنش ۱۰
تا فتاده است به فکر سرکویش صائب
هست دلگیرتر از شام غریبان وطنش ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.