این متن شعری عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه است که به توصیف عشق و زیبایی معشوق میپردازد. شاعر با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، مانند لبهای شیرین، چشمهای آسمانی، و آهوی مشکین، احساسات عمیق خود را بیان میکند. همچنین، متن به مفاهیمی مانند عشق، طبیعت، و زیباییهای جهان اشاره دارد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق از شعر کلاسیک و زیباییشناسی آن معمولاً به بلوغ فکری و تجربه بیشتر نیاز دارد.
غزل ۴۹۵۷ - اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینش
چه بیتابانه می چسبد به دل لبهای شیرینش ۱
ازان در چشم او عاشق بود از خاک ره کمتر
که قمری می کند نقش قدم را سرو سیمینش ۲
مرا چون مهرتابان داغ دارد آسمان چشمی
که تابد پنجه الماس رامژگان زرینش ۳
دگر ماه نوی بر سینه من می زند ناخن
که گوهر در صدف پنهان شده است از شرم پروینش ۴
به بوی مشک بتوان صدبیابان رفت دنبالش
ز شوخیها اگر پی گم کند آهوی مشکینش ۵
درین بستان شبی راهر که دارد زنده چون شبنم
چراغ آفتاب آید به پای خود به بالینش ۶
نگین را در نگین دان رتبه دیگر بود صائب
اگر باور نداری سیر کن درخانه زینش ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.