این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، پیامهای امیدوارکننده و تسلیبخش را به مخاطب انتقال میدهد. شاعر از تغییرات طبیعی زندگی سخن میگوید و تأکید میکند که نباید از تغییرات و مشکلات زندگی ناامید شد، زیرا هر سختی پایان مییابد و جای خود را به آرامش و زیبایی میدهد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
غزل ۴۸۷۶ - دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباش
کور را فرزند بینا می شود غمگین مباش ۱
گر ترا از کار کردن فرصت گفتار نیست
رفته رفته کار گویا می شود غمگین مباش ۲
چون حباب این عقده کز کسب هوا در کار توست
از نسیمی عین دریا می شود غمگین مباش ۳
گر ترا در پرده دل هست حسن یوسفی
مشتری بسیار پیدا می شود غمگین مباش ۴
در کنار گل نخواهد ماند شبنم جاودان
آخر از پستی به بالا می شود غمگین مباش ۵
گر نسیم صبح غافل از گشاد دل شود
این گره چون غنچه خود وا می شود غمگین مباش ۶
خون به مهلت مشک شد درناف آهوی ختن
گریه های تلخ صهبا می شود غمگین مباش ۷
جوهر تیغ زبان لاف یک دم بیش نیست
صبح کاذب زود رسوا می شود غمگین مباش ۸
نقطه خاک سیه، صائب اگر صاحبدلی
دلنشین تر از سویدا می شود غمگین مباش ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.