غزل ۴۸۵۷ - مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باش

مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باش
از بلا دوری طمع داری، ز مردم دور باش ۱

نیستی چون می حریف صحبت تردامنان
در حجاب پرده زنبوری انگورباش ۲

پیش شاهان قرب درویشان به ترک حاجت است
دست از دنیا بشو همکاسه فغفور باش ۳

گر ترا بخشند از دست سلیمان پایتخت
در تلاش گوشه ویران خود چون مور باش ۴

مور بی آزار دایم خون خود را می خورد
خانه پر شهد می خواهی، برو زنبور باش ۵

بدر ازبیماری منت هلالی گشته است
از فروغ عاریت تا می توانی دور باش ۶

تا نسازندت کباب از چشم شور اهل حسد
همچو عنقا صائب از چشم خلایق دور باش ۷