این متن شعری است که به موضوعاتی مانند عشق، ناامیدی، بیوفایی، سکوت و خردمندی میپردازد. شاعر از تجربیات تلخ زندگی، بیاعتمادی به دیگران و اهمیت عمل به جای حرف زدن سخن میگوید. همچنین، تأکید بر سکوت و پرهیز از گفتار بیفایده از مضامین اصلی این شعر است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و بیوفایی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۴۸۵۰ - از ناکسان وفانشنیده است هیچ کس
بوی گل از گیانشنیده است هیچ کس ۱
از روزگار تلخ بودناله حزین
از نیشکر نوانشنیده است هیچ کس ۲
بیگانه شوزخلق کز این دورمطلبان
پیغام آشنا نشنیده است هیچ کس ۳
خامش نشین که ناله جانسوز از سپند
درمحفل رضا نشنیده است هیچ کس ۴
کردار بی نیاز ز گفتار بیهده است
دعوی ز کیمیا نشنیده است هیچ کس ۵
عاشق به بال جذبه معشوق می پرد
تمکین ز کهربانشنیده است هیچ کس ۶
گفتار درمیان صواب و خطا بود
از خامشان خطا نشنیده است هیچ کس ۷
عشق از دوکون گرد برآورد نرم نرم
سیلاب بی صدا نشنیده است هیچ کس ۸
صائب خموش باش کز این حرف دشمنان
آواز مرحبانشنیده است هیچ کس ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.