این شعر از صائب تبریزی، عشق ناکام و حیرانی عاشق را در برابر معشوق توصیف میکند. شاعر از نگاه معشوق، بوسههای پنهان، و بازیهای عاشقانه سخن میگوید و نشان میدهد که عشق در نگاه او هنوز ساده و کودکانه است، در حالی که عاشقان را در دام خود گرفتار میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و اشارات شاعرانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناکامی در عشق و بازیهای احساسی نیاز به درک بالاتری از روابط انسانی دارد.
غزل ۴۷۶۵ - چشم حیران را حجابش دام می داند هنوز
عاشق ناکام را خود کام می داند هنوز ۱
کیست حرف بوسه بررویش تواند فاش گفت ؟
دیدن دزدیده راابرام می داندهنوز ۲
بوی شیر خام میآید ز تنگ شکرش
بوسه را شیرین تراز دشنام می داند هنوز ۳
دیده قربانیان را چشم آن وحشی غزال
در ره خود حلقه های دام می داند هنوز ۴
عالم از شوخی نگردیده است درچشمش سیاه
وقت آزادی زمکتب شام می داندهنوز ۵
هر چه می خواند زشوخی هافرامش می کند
کی زبان نامه وپیغام میداندهنوز؟ ۶
ناله گرمی نه پیچیده است گوشش راچوگل
عشق را بازیچه ایتام می داندهنوز ۷
ساده لوح وطفل و بازیگوش وشوخ سرکش است
قدرعاشق را کی آن خودکام می داند هنوز ۸
پختگان را گرچه افکنده است آتش درجگر
طبع صائب فکر خود را خام می داندهنوز ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.