غزل ۴۷۵۱ - هر چند ترا دیده بدکرد زمن دور

هر چند ترا دیده بدکرد زمن دور
درکنج قفس نیست زگل مرغ چمن دور ۱

با تلخی غربت چه کند مصرشکرخیز؟
از بهرعزیزی نتوان شدزوطن دور ۲

درکوثر اگرغوطه زند تشنه برآید
هرسوخته جانی که شد ازچاه ذقن دور ۳

درخانه نشینی نتوان نام برآورد
گمنام عقیقی که نگرددزوطن دور ۴

گر مورکند تکیه گه از دست سلیمان
بسیار مدانید زاعجاز سخن دور ۵

شد موی سرش پاک سفید از غم هجران
تانافه شد از ناف غزالان ختن دور ۶

خوردند به کف آب زچاه اهل توکل
برتشنه ما آب شد از دلو رسن دور ۷

هر چند بود درته پیراهن من یار
چون جامه فانوسم ازان سیم بدن دور ۸

صائب زنظر بازی این تازه جوانان
از دل نشود دوستی یارکهن دور ۹