این شعر عرفانی و اخلاقی با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، مخاطب را به تفکر در مورد مسائل معنوی، اخلاقی و گذرایی دنیا دعوت میکند. شاعر از مفاهیمی مانند پاکدامنی، عشق الهی، تواضع، قناعت و عبرتگیری از سرنوشت دیگران سخن میگوید.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر برای درک و تجربه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل میشود. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۴۷۳۴ - از زیر چشم در رخ مستور می نگر
مستور رابه دیده مستور می نگر ۱
از پاکدامنی نکنی گر به می نگاه
باری درآن دو نرگس مخمور می نگر ۲
بگشای چاک سینه وسیر بهشت کن
آیینه پیش رو نه و در حور می نگر ۳
غمگین وشادمان مشواز هیچ حالتی
در انقلاب عالم پرشور می نگر ۴
سیری زخاک نیست تهی چشم حرص را
در کاسه های خالی فغفور می نگر ۵
آخر به آتش است سر و کار ظلم را
انجام کار خانه زنبور می نگر ۶
روی زمین اگر چو سلیمان ازان توست
خود رابه زیر پای کم از مور می نگر ۷
فربه مساز لقمه تن رابه آب ونان
آخر به تنگی دهن گور می نگر ۸
شبنم به آفتاب ز پاس ادب رسید
با یار دل یکی کن و از دور می نگر ۹
تاممکن است از سخن حق خموش باش
صائب به دار عبرت منصور می نگر ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.