غزل ۴۶۹۷ - ربوده خواب مرا حسن بی مثال دگر

ربوده خواب مرا حسن بی مثال دگر
گران چو خواب به چشمم بودخیال دگر ۱

زخشم وناز فزون می شود محبت من
که هر جلال بود عشق را جمال دگر ۲

گذشتن از سیر تقصیرمن به روی گشاد
به انفعال من افزود انفعال دگر ۳

زضعف قوت نقل مکان نمانده مرا
چگونه نقل زحالی کنم به حال دگر ۴

نمی شود زگهر چشم شور چشمان سیر
که هست هرکف دریا کف سئوال دگر ۵

اگر دهم ز نفس جان به خلق چون عیسی
نفس مکش که خموشی بود کمال دگر ۶

به چشم اگر پرکاهی زخرمن دونان
نهم ،شود پی پرواز چشم بال دگر ۷

گدازلقمه محال است سیرچشم شود
که می شود لب نانش لب سئوال دگر ۸

زیان نکرد سلیمان زدلنوازی مور
به حسن سلطنت خود فزود خال دگر ۹

مسازروترش از خوردن غضب صائب
که درجهان نبود لقمه هلال دگر ۱۰