این شعر از صائب تبریزی، به موضوعاتی مانند عرفان، فقر معنوی، دوری از خویشتن و بیخبری از حقایق عالم میپردازد. شاعر با پرسشهای متعدد، از بیتوجهی انسان به حقیقت وجودی خود و وابستگی به دنیای مادی انتقاد میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، درک برخی از اشارات تاریخی و نمادین (مانند اشاره به شهیدان کربلا) نیاز به دانش پیشزمینه دارد.
غزل ۴۶۹۱ - ز حال تشنه لبان خنجر ترا چه خبر؟
فرات را ز شهیدان کربلا چه خبر؟ ۱
تمام عمر به بیگانگان برآمده ای
دل ترا ز سخنهای آشنا چه خبر؟ ۲
مرا چگونه شناسد سپهر خود نشناس؟
خبرنیافته از خویش را زما چه خبر؟ ۳
ز پشت آینه روی مراد نتوان دید
تراکه روی به خلق است از خدا چه خبر؟ ۴
یکی است نسبت خارو حریر در ره من
مرا که از سر خود فارغم ز پا چه خبر؟ ۵
ترا که نیست خبر از هوای عالم آب
ز لطف آب و ز کیفیت هوا چه خبر؟ ۶
توان به درد رسیدن ز راه آگاهی
مراکه محو بلاگشتم از بلاچه خبر ۷
ز حال صائب مسکین که خاک ره شده است
تراکه نیست نگاهی به زیر پاچه خبر ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.