غزل ۴۶۷۷ - چشم آرام مدارید ز سر منزل عمر

چشم آرام مدارید ز سر منزل عمر
که سبک‌سیرتر از موج بود ساحل عمر ۱

سیل از کوه گرانسنگ به تعجیل رود
خواب غفلت نشود سنگ ره محمل عمر ۲

همچو برگی که پریشان شود از باد خزان
نیست غیر از کف افسوس مرا حاصل عمر ۳

از نسیم پر پروانه شود پا به رکاب
بی ثبات است ز بس روشنی محفل عمر ۴

نتوان ریگ روان را ز سفر مانع شد
دل مبندید به آسودگی منزل عمر ۵

دایم از داغ عزیزان جگرش پرخون است
هرکه چون خضر دراین نشأه بود مایل عمر ۶

خبر عمر ز هم بی‌خبران می گیرند
هیچ کس نیست که گیرد خبر از حاصل عمر ۷

کیسه چون غنچه براین خرده چه دوزی صائب؟
که درخشیدن برق است چراغ دل عمر ۸