این متن شعری است که از مفاهیمی مانند امید، صبر، رنج، تلاش و رسیدن به آرزوها سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند غنچه، خورشید، شبنم و سنگ، احساسات عمیق انسانی را بیان میکند. در نهایت، متن به این نتیجه میرسد که با وجود تمام سختیها، صبر و تلاش میتواند به نتیجه برسد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و استعارهها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۴۶۶۷ - چین پیشانی ما شد مه عید آخر کار
آن چه می جست دل غمزده، دید آخر کار ۱
بی نسیم سحری غنچه ما خندان شد
قفل از پره خود ساخت کلید آخر کار ۲
ماه عیدی که ز آفاق طلب می کردیم
از غبار دل ما گشت پدید آخر کار ۳
دانه سوخته ماز عرق ریزی سعی
چون شرر از جگر سنگ دمید آخر کار ۴
آب شد گر چه دل شبنم ما از گردش
اینقدر شد که به خورشید رسید آخر کار ۵
ورق دیده یعقوب همین مضمون است
که شود صبح طرب چشم سفید آخر کار ۶
گر چه از چهره گل شبنم ما دور افتاد
به لب تشنه خورشید رسید آخرکار ۷
کاش در جوش گل از خاک مرا بر می داشت
پرو بالی که به فریاد رسیدآخرکار ۸
ثمر تلخی ایام تهیدستی بود
ازنبات آنچه چشاندند به بید آخرکار ۹
از وصال رخ او کامرواشد صائب
انتقام خود از ایام کشید آخرکار ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.