این شعر به موضوع گذر عمر و بیثباتی زندگی میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای عمیق، ناپایداری دنیا و اهمیت استفاده بهینه از زمان را بیان میکند. او تأکید میکند که عمر مانند برگهای یک کتاب ورق میخورد و انسان نباید فریب ظاهر فریبنده زندگی را بخورد.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی فاخر برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
غزل ۴۶۳۱ - می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمر
داغ دارد شعله جواله را دوران عمر ۱
از نسیمی می شود زیر وزبر شیرازه اش
چون قلم گردیده ام صدبار بر دیوان عمر ۲
هست بر چرخ مقوس جلوه تیر شهاب
در زمین طینت ما خاکیان جولان عمر ۳
نقطه آغاز باشد چون شرر انجام او
دل منه چون غافلان بر چهره خندان عمر ۴
گر چه از قسمت بود صدسال بر فرض محال
طی به یک تسبیح گرداندن شود دوران عمر ۵
مانع است از سبز گردیدن روانی آب را
ترمکن چون خضر لب از چشمه حیوان عمر ۶
موجه ریگ روان را نعل در آتش بود
ساده لوح آن کس که می پیچد به کف دامان عمر ۷
در جوانی خاکساری پیشه کن آسوده شو
برزمین چون نقش خواهی بست درپایان عمر ۸
نیست جز خون روزی اطفال صائب در رحم
می توان بردن به پایان راه از عنوان عمر ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.