این شعر به موضوعاتی مانند جستجوی معنوی، رهبری الهی (خضر)، زندگی فانی در مقابل زندگی جاودان، و اهمیت کمک به دیگران میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند آب زندگی، چشمه حیوان خضر، و عمر جاویدان برای بیان مضامین عمیق عرفانی و اخلاقی استفاده کرده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر برای درک و تجربه بهتر، نیازمند سطحی از بلوغ فکری و شناختی است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۴۶۱۸ - هرطرف صد راه پیما هست سر گردان خضر
تاکه راافتد درین وادی به کف دامان خضر ۱
بی رفیقان موافق آب خوردن سهل نیست
می دهد یادازخجالت جلوه پنهان خضر ۲
قسمت آیینه از آب روان جز زنگ نیست
رزق اسکندر نگردد چشمه حیوان خضر ۳
سعی در تعمیر دیوار یتیمان کن که شد
ایمن ازسیل فنا زین رهگذربنیان خضر ۴
دستگیری فیضها دارددرین ظلمت سرا
تا به دامان قیامت می کشد دوران خضر ۵
تا نگرددسبز در جوی توآب زندگی
خشک بگذر زینهار از چشمه حیوان خضر ۶
تا چه باشد هستی ده روزه ماخاکیان
چون بنابر آب دارد عمر جاویدان خضر ۷
می کنم داغ عزیزان زندگی راناگوار
آه افسوسی است مد عمر بی پایان خضر ۸
آه کز بیمایگی در دفتر ایجاد نیست
مد احسانی بغیر ازعمر جاویدان خضر ۹
سبز گردد کشت امیدش زآب زندگی
هرکه شد صائب درین مهمانسرا مهمان خضر ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.