این متن شعری است که بهار و زیباییهای آن را توصیف میکند. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند ابر احسان، برگهای مشتاق، شکوفهها و طوفان بهار، فصل بهار را بهعنوان نمادی از زندگی، شادی و احسان طبیعت به تصویر میکشد. همچنین، از عناصری مانند طوطی، طاووس، و غنچه برای تقویت تصاویر استفاده شده است.
این متن دارای مفاهیم شاعرانه و تصاویر پیچیده است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی و ادبی دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل میگیرد.
غزل ۴۵۸۸ - خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهار
صبح محشر سر زد ازچاک گریبان بهار ۱
چون پرو بال پری، ابرپریشان سایه کرد
بر سریر عالم آرای سلیمان بهار ۲
سر برآوردند چون طوطی ز جیب شاخسار
برگها از اشتیاق شکرستان بهار ۳
هر سر شاخ ازشکوفه دفتر احسان گشود
از برات عیش پرشد جیب ودامان بهار ۴
جامه احرام پوشیدند اشجار چمن
شد جهان پر غلغل از لبیک گویان بهار ۵
چون لب سوفار می خندد درآغوش کمان
غنچه پیکان ز فیض عام احسان بهار ۶
می فروشد جلوه رنگین به طاوس بهشت
خار بن از فیض تشریف نمایان بهار ۷
رفت بیرون خشکی زهد ازمزاج روزگار
تابرآمد از تنور خاک ،طوفان بهار ۸
شرم معشوقی نمیگردد حجاب خنده اش
زعفران خورده است گل از روی خندان بهار ۹
می دهد دیوانگی راشاخ وبرگ تازه ای
دست صائب برمداراز طرف دامان بهار ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.