این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر موضوعاتی مانند دوری از توقعات بیجا، رازداری در عشق، پرهیز از امید بستن به نااهلان، و اهمیت مهربانی و درک درد دیگران تأکید دارد. همچنین، از بیثباتی دنیا و عبور کاروان عمر سخن میگوید و مخاطب را به پرهیز از رفتارهای بیهوده و توجه به حقایق عمیق ترغیب میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این متن برای درک و تجربهی بهتر، نیازمند بلوغ فکری و شناختی است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۴۵۶۷ - از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدار
راست گردیدن توقع زین گرانباران مدار ۱
حسن بیتاب است در اظهار راز عاشقان
پرده پوشی چشم ازین آیینه رخساران مدار ۲
چون علم شد سرنگون لشکر پریشان می شود
پای چون لغزد امید از هواداران مدار ۳
در خزان از عندلیبان بانگ افسوسی نخاست
چون ورق بر گشت چشم یاری از یاران مدار ۴
مردم بیدرد را پروای اهل درد نیست
مهربانی چشم زنهاراز پرستاران مدار ۵
خانه آب و گل از سیلاب می لرزد به خویش
چون شدی از خانه بردوشان غم باران مدار ۶
کاروان عمر رانعل سفردرآتش است
ایستادن چشم ازین سیلاب رفتاران مدار ۷
سد راه نشأه می می شود چین جبین
روترش زنهار در بزم قدح خواران مدار ۸
جز ندامت نیست حاصل دانه بی مغز را
گوش بر افسانه بیهوده گفتاران مدار ۹
حرف دل صائب مکن سر پیش ارباب هوس
زینهار آیینه پیش این سیه کاران مدار ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.