این متن شعری است که از زیباییها و رنجهای زندگی سخن میگوید. در آن از تشبیهات و استعارات مختلفی مانند لب باریک، زهر زیر نگین، دزد کمینگیر، خورشید با چشم به زمین، ماه نو، و قارون استفاده شده است. همچنین، به تأثیر پیامهای تلخ و شیرین بر دل انسان اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارات پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج و زهر ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۴۵۳۰ - ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشد
آن را که چنین زهری در زیر نگین باشد ۱
درگوشه آن چشم است یاکنج دهن خالش
چون دزد که پیوسته جویای کمین باشد ۲
از شرم عذارتو با آن همه زیبایی
هر جا که رود خورشید چشمش به زمین باشد ۳
از پرتو نور مهر بالیدن ماه نو
چون فربهی رشته از در سمین باشد ۴
آب از گره محکم سختی نبرد بیرون
از می نشود خرم هر دل که حزین باشد ۵
در روی زمین هر کس بندد به گره زر را
خوب است که چون قارون در زیر زمین باشد ۶
شد تازه ز پیغامش زخم دل من صائب
هر کس نمکین افتاد حرفش نمکین باشد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.