غزل ۴۵۳۰ - ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشد

ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشد
آن را که چنین زهری در زیر نگین باشد ۱

درگوشه آن چشم است یاکنج دهن خالش
چون دزد که پیوسته جویای کمین باشد ۲

از شرم عذارتو با آن همه زیبایی
هر جا که رود خورشید چشمش به زمین باشد ۳

از پرتو نور مهر بالیدن ماه نو
چون فربهی رشته از در سمین باشد ۴

آب از گره محکم سختی نبرد بیرون
از می نشود خرم هر دل که حزین باشد ۵

در روی زمین هر کس بندد به گره زر را
خوب است که چون قارون در زیر زمین باشد ۶

شد تازه ز پیغامش زخم دل من صائب
هر کس نمکین افتاد حرفش نمکین باشد ۷